சூழ்ச்சி...

நள்ளிரவு இரண்டு மணி, கப்பல் ஹைரா கண்டத்தின் ஆங்க்லாந்து நோக்கி பயணித்துக் கொண்டிருந்தது கப்பலின் மேல் தளத்திலிருந்த சொகுசு அறையில் தூக்கம் வராமல் கட்டிலில் புரண்டுகொண்டிருந்தான் பிரபு. அவன் இந்திலியின் தலைமை நிர்வாக பொறுப்பேற்று கிட்டத்தட்ட ஆறு வருடங்கள் உருண்டோடி விட்டது, இடைப்பட்ட காலங்களில் எவ்வளவு முக்கியமான காரியமாக இருந்தாலும் ராணியார் தபால் மூலமாகவோ அல்லது வேறு யாரிடமோ சொல்லி அனுப்பிவிடுவார் நேரில் வருமாறு அழைத்ததேயில்லை, ஆனால் இம்முறை நேரில் வருமாறு அழைப்பு விடுத்திருக்கிறார், இந்திலியில் இருந்து கிளம்பியது முதல் இந்த நிமிடம் வரை என்ன காரணமாயிருக்கும் என குழம்பிக்கொண்டிருந்தான். பயணக்களைப்பு மனக்குழப்பத்தையும் மீறி அவனை தூக்கத்தில் தள்ளியது. அவன் விழிக்கவும் கப்பல் ஆங்க்லாந்தை அடைவதும் சரியாக இருந்தது.

இந்திலி. அமாசியா கண்டத்தின் வால் பகுதியில் அமைந்திருக்கும் ஒரு நாடு, இயற்க்கை வளங்கள் கொட்டிகிடக்கும் இந்த நாட்டை மற்ற நாடுகள் பூமியின் சொர்க்கம் என்று வர்ணிப்பார்கள். ஆங்க்லாந்து மட்டுமல்லாது மற்ற நாட்டு மக்களும் தங்கள் வாழ்நாளில் ஒருமுறையேனும் இந்திலி சென்று வரவேண்டும் என்று நினைப்பார்கள். கலாச்சாரம், கலை, வீரம், செல்வ செழிப்பு என அனைத்திலும் இந்திலி நாட்டு மக்கள் மற்ற நாட்டு மக்களுடன் ஒப்பிட முடியாத அளவுக்கு தன்னிகரற்று சிறந்து விளங்கினார்கள் ஆனால் இயற்க்கை சார்ந்த வாழ்க்கை முறை கொண்டிருந்த இந்திலி மக்கள் இரண்டு விசயங்களில் பலவீனமாக இருந்தார்கள். ஒன்று தங்களுக்குள் ஒற்றுமை இல்லாமல் சிறு சிறு குழுக்களாக பிரிந்திருந்தனர், இரண்டு அறிவியலின் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி பற்றி ஏதும் அறியாதிருந்தார்கள்.

ஹைரா கண்டத்தில் இருக்கும் ஒரு குட்டித்தீவு தான் ஆங்க்லாந்து, இந்திலியை போல வளமான நாடு இல்லை என்றாலும், விஞ்ஞான வளர்ச்சியில் சிறந்து விளங்கினார்கள். இந்திலியுடன் வணிக உறவு எற்படுத்திக்கொள்ளத்தான் அவர்கள் முதலில் இந்திலி வந்தார்கள், ஆனால் இந்திலியின் செல்வ செழிப்பு அவர்களை திசை திருப்பியது, விளைவு சிறிது சிறிதாக இந்திலி ஆங்க்லாந்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது, இந்திலி மக்களின் ஒற்றுமையின்மை இதை அவர்களுக்கு மிக எளிதாக்கியது. இன்றோடு எண்பத்தொன்பது வருடமாகிறது இந்திலி ஆங்க்லாந்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்து. ஆரம்பத்தில் அமைதியாக இருந்த இந்திலி மக்கள் நாளடைவில் ஆங்க்லாந்தின் அதிகார வர்க்கத்தை எதிர்க்க துவங்கினார்கள்

ஆனால் இந்த எதிர்ப்புகள் எல்லாம் துவங்கும் முன்னரே ஆங்க்லாந்து இந்திலியில் இருந்து அனைத்து செல்வங்களையும் தங்கள் நாட்டிற்கு கொண்டு சேர்த்திருந்தனர், அந்த செல்வங்களை கொண்டு உலகின் பிற நாடுகளையும் தங்கள் கட்டுப்பாடிற்குள் கொண்டு வர எண்ணினர், இதனால் நாடுகளுக்கு இடையே போர் மூண்டது ஆங்க்லாந்து இந்திலியின் இராணுவத்தையும் தன்னுடன் இணைத்துக்கொண்டு போரில் பெரும் வெற்றி பெற்றது, உலகின் பெரும்பாலான நாடுகள் குட்டித்தீவு நாடான ஆங்க்லாந்தின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. போரின் காரணமாக ஆங்க்லாந்து பெரும் பொருளாதார சீரழிவை சந்திக்க நேர்ந்தது, இந்திலியிலும் விடுதலை கோரி போராட்டங்கள் வலுக்க ஆரம்பித்தன.

இந்திலியின் விடுதலை போராட்டத்தில் இரண்டு நபர்கள் அதிக பங்காற்றினார்கள், ஒருவர் மோகன் அஹிம்சா முறையில் ஆங்க்லாந்தின் அதிகாரத்தை எதிர்த்து போராடி வந்தார், மற்றொருவர் சந்திரசேகர் ஆங்க்லாந்துக்கு எதிராக போராடுவதற்காக இந்திலியில் ஒரு மிகபெரிய இராணுவத்தையே உருவாக்கிக்கொண்டிருந்தார். இந்த நிலையில்தான்ஆங்க்லாந்தின் ராணி இந்திலியின் தலைமை நிர்வாகி பிரபுவை நேரில் வருமாறு அழைத்திருந்தார்.

பல வருடங்களுக்கு பிறகு தன்  தாய் நாடான ஆங்கால்ந்து வந்திருந்தான் பிரபு, இந்திலியின் தலைமை பொறுப்பேற்ற பிறகு வேலை பளு காரணமாக அவனால் ஆங்க்லாந்து வர இயலவில்லை, துறைமுகத்தில் இருந்து வீடு வரும்வரை வீதிகளை பார்வையிட்டுக்கொண்டே வந்தான் இந்த ஆறு வருடங்களில் ஆங்க்லாந்து நிறையவே மாறியிருந்தது இந்திலியில் இருந்த சொர்க்கத்தை ஆங்க்லாந்துக்கு மாற்ற முயற்ச்சித்திருப்பது கண்கூடாக தெரிந்தது, ஆனால் அந்த முயற்சியில் ஆங்க்லாந்து தோற்றுப்போய்  இருப்பதை பிரபுவால் உணரமுடிந்தது. மனதில் இருந்த குழப்பத்தின் காரணமாக அவனால் எதையும் ரசிக்க முடியாமலே வீடு வந்து சேர்ந்தான், பெற்றோரின் விசாரிப்புகளுக்கு ஒற்றை வார்த்தையில் பதிலளித்து விட்டு, அரண்மனைக்கு செல்வதற்காக தயாரானான்.

(தொடரும்...) 

எது தடுக்கிறது?

 சென்ற வாரம் ஒரு வேலையாக சொந்த ஊருக்கு செல்லவேண்டியிருந்தது, எப்பொழுதும் ஊருக்கு செல்வதானால் காரில் தான் செல்வேன் ரயிலில் அல்லது பஸ்சில் செல்வது என்பது எனக்கு சலிப்பான விசயம், ஆனால் இம்முறை ஒரு மாறுதலுக்காக பஸ்சில் செல்வதென முடிவெடுத்தேன், பல வருடங்களுக்கு பிறகு பஸ்சில் செல்வதால் அது ஒரு புதுவித அனுபவமாகவே எனக்கு பட்டது.

பஸ்சில் ஜன்னல் ஒர இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தேன் எனக்கு அருகில் ஒரு இளைஞன் அமர்ந்திருந்தான் எங்கள் இருக்கைக்கு பக்கவாட்டு இருக்கையில் ஒரு இளம் தம்பதியினர் அமர்ந்திருந்தனர் அதற்க்கு முன் இருக்கையில் ஒரு நடுத்தர வயது பெண்மணியும் ஒரு இளம் பெண்ணும் அமர்ந்திருந்தனர்

முன் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த அந்த நடுத்தர வயது பெண்மணி தனது இருக்கையை பின்னோக்கி தள்ள முயற்சித்துக்கொண்டிருந்தார் எவ்வளவோ முயன்றும் அவரால் முடியவில்லை. முடியவில்லை என்பதைவிட தெரியவில்லை என்பதே சரி, ஏனெனில் அவருக்கு எந்த buttonஐ press செய்வதென தெரியவில்லை, தடுமாறிக்கொண்டிருந்தார். பக்கத்துக்கு இருக்கைகளில் அமர்ந்திருந்த அனைவரும் நான் உட்பட எவருக்கும் உதவி செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் வரவில்லை (நடத்துனர் உதவியுடன் அந்த பெண்மணி தனது இருக்கையை சரி செய்து கொண்டார் என்பது வேறு விசயம்)

என் உள்ளுணர்வு உதவி செய்ய தூண்டினாலும் ஏதோ ஒன்று என்னை தடுத்துக்கொண்டெயிருந்தது, என் மனநிலையில் தான் மற்றவர்களும் இருந்திருப்பார்கள் என நினைக்கிறேன்.யோசித்து பார்க்கையில் ஒரு விசயம் புலப்பட்டது நாம் எல்லோருமே கடிவாளம் கட்டிய குதிரையை போல் தலையை குனிந்தபடி ஒரு நேர்கோட்டு பாதையில் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கிறோம் வழியின் இருபுறங்களிலும் நடப்பதை அறியாமலே. என்றாவது ஒரு நாள் நம் பாதையில் ஒரு இடையுறு வரும்போதுதான் நாம் நிமிர்ந்தே பார்க்கிறோம்.

நாம் தினமும் செல்லும் பாதையில் என்றாவது ஒரு விபத்து ஏற்பட்டால் நம்மில் பெரும்பாலோனோர் உதவி செய்வதற்காய் இறங்கியதேயில்லை, ஒரு "உச்" கொட்டிவிட்டு சென்றுகொண்டேயிருப்போம். நம் குடும்பத்தில் ஒருவருக்கு அந்த விபத்து நேரும்வரை இந்த  "உச்' மட்டும்தான் நம் reaction. ஆனால் கூர்ந்து கவனித்து பாருங்கள் கண்டிப்பாக அந்த இடத்தில் ஒரு குப்பனோ சுப்பனோ தன் உதவிக்கரத்தை நீட்டியிருப்பான். ஒரு குப்பனுக்கும், சுப்பனுக்கும் இருக்கும் அந்த தைரியம் professional என்று சொல்லிக்கொள்ளும் நம்மில் பலருக்கு ஏன் இல்லை?

ஆரம்ப கால கைப்பேசிகளில் password lock செய்யும் வசதிகள் எல்லாம் கிடையாது எவரும் இன்னொருவர் கைப்பேசியை அவரின் அனுமதியின்றி பயன்படுத்த முடியும் ஆனால் இன்று வரும் அனைத்து ஸ்மார்ட் போன்களும் password lock உடன்தான் வருகின்றன, கைபேசிகளை போலவே நாமும் நம் வாழ்க்கைத்தரம் உயர உயர நம்மை சுற்றி ஒரு பாதுகாப்பு வளையத்தை உருவாக்கிக்கொள்கிறோம் அடுத்தவர்களுக்கு உதவும்முன் நாம் அதன் பின்விளைவுகள் நம் பாதுகாப்பு வளையத்திற்கு உட்பட்டிருக்கிறதா என ஒருமுறை அறிந்து கொண்டே செயலில் இறங்குகிறோம்.

அலுவலக நண்பர் ஒருவரின் ஸ்மார்ட் போன் password lock இல்லாமல் இருந்தது, காரணம் விசாரித்தேன், அவர் தந்தை ஒரு சாலை விபத்தில்தான் இறந்திருக்கிறார் அருகில் இருந்தவர்கள் அவர் தந்தையின் கைபேசி மூலம்தான் நண்பருக்கு தகவல் சொல்லியிருக்கிறார்கள், அந்த கைபேசியில் password lock இருந்திருந்தால் நிலைமை கொஞ்சம் கஷ்டம்தான், தந்தையின் இறப்பு இதை அவருக்கு புரியவைத்திருக்கிறது தன் கைப்பேசியின் password ஐ நீக்கிவிட்டார்.

நானும் என் பாதுகாப்பு வளையத்தை நீக்கிவிட்டேன் கைபேசியில் மட்டுமல்ல மனதில் இருந்தும்தான்... அடுத்த முறை ஏதேனும் சாலை விபத்தை பார்க்க நேர்ந்தால் நிச்சயம் இறங்குவேன்.